Έχιδνα – Οχιά – Όχεντρα
Είναι άτομο με δύναμη και προσωπικότητα που εκφράζει την ώρα του κινδύνου. Δεν φεύγει, δεν λακίζει, μάχεται. Οχυρώνεται μέσα σ’ ένα φρύγανο ή πίσω από μία πέτρα, ορθώνεται από τη μέση και πάνω, έτσι που σχηματίζει ορθή γωνία, κάμπτει το τριγωνικό κεφάλι της προς τα εμπρός, τινάζει την μακριά διχαλωτή γλώσσα της προς τα έξω και φυσά. Οπισθοχωρεί και επιτίθεται, λικνίζεται σαν γοητευτική γυναίκα και είναι επικίνδυνη σαν γοητευτική γυναίκα. Αγωνίζεται σκληρά μέχρι να νικήσει ή να νικηθεί. Mυθολογία Η Ελληνική μυθολογία αναφέρει την Έχιδνα ως κόρη του Χρυσάωρος και της Καλλιρόης ή σε άλλη εκδοχή κόρη του Τάρταρου και της Γαίας. Ο Χρυσάωρ συμβολίζει την αστραπή, η Καλλιρόη τους ατμούς και τα ύδατα, ο Τάρταρος και η Γαία τους ατμούς των ηφαιστείων, που βγαίνουν από τα βάθη της γης. Ο Αριστοφάνης την θεωρεί τέρας με 100 κεφάλια. Ο Ησίοδος λέει ότι ήταν σύζυγος του Τυφώνα με τον οποίο γέννησε αμέτρητα παιδιά τέρατα, όπως την Ύδρα, την Σφίγγα, την Χίμαιρα, τον Κέρβερο κ.α. Την σκότωσε ο ήρωας Άργος. Έτσι το χαρακτηριστικότερο είδος της πανίδας της Μήλου, όπου ζει σε μεγάλο ποσοστό, απαντάται και στα γειτονικά νησιά Κίμωλο, Πολύαιγο και Σίφνο. Συγγενικό της είδος είναι ο Αστρίτης, που και αυτός ζει πολυάριθμος στη Μήλο. Το Είδος Παλιότερα ονομαζόταν Vipera Lebetin Schweizeri, τελευταία την μετονόμασαν Macrovipera Schweizeri. Οι ειδικοί επιστήμονες μελετητές αποφάσισαν ότι παρουσιάζει ιδιαιτερότητες σε σύγκριση με άλλα άτομα της ίδιας οικογένειας, ότι είναι ενδημική της Μήλου, γι’ αυτό και ονομάστηκε οχιά της Μήλου. Απαντάται πριν χιλιάδες χρόνια στη Μήλο.
	Ενδιαίτημα-Χαρακτηριστικά Ζει σε τρύπες μέσα στη γη, σε τράφους, σε θάμνους, σε φρύγανα. Το σώμα της είναι κυλινδρικό, φθάνει μήκος μέχρι ένα μέτρο. Το χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι το κεφάλι, πλακουτσωτό, τριγωνικό, στενό εμπρός, φαρδαίνει απότομα προς τα πίσω, σαν καρδιά, σκεπασμένο με σκληρά, γυαλιστερά λέπια. Η γλώσσα της είναι μακριά, σκούρα και διχαλωτή. Όταν ενοχληθεί την τινάζει νευριασμένα προς τα έξω ξεφυσώντας και έτοιμη να δαγκώσει.
Στην επάνω σιαγόνα έχει δύο δόντια που στη βάση τους φέρουν δύο δηλητηριώδεις αδένες, οι οποίοι με το δάγκωμα χύνουν το δηλητήριο. Είναι τεμπέλα και νωθρή στις κινήσεις της γι’ αυτό δεν είναι επικίνδυνη παρά μόνο αν την πατήσεις απρόσεκτα ή την πιάσεις μαζί με τα χόρτα χωρίς να την δεις. Το δηλητήριο της είναι δραστικό και επικίνδυνο, ενεργεί άμεσα στο νευρικό σύστημα και προσβάλει τον νωτιαίο μυελό. Η ισχύς του δηλητηρίου εξαρτάται από την ηλικία της, το μέγεθος της και την ποσότητα. Αν έχει εκχυθεί πρόσφατα, το δείγμα είναι σχεδόν ανώδυνο. Το χρώμα της ποικίλει, από γκρίζο ως καφετί, ως ελαιοπράσινο, ως κόκκινο, ανάλογα με το περιβάλλον όπου ζει, σύμφωνα με την πρόβλεψη της φύσης για προστασία. Έτσι μπορείς να την πατήσεις χωρίς να την δεις. Η πιο όμορφη και η πιο χαρακτηριστική της Μήλου είναι η κόκκινη οχιά. Στη μέση της ράχης φέρει από το κεφάλι ως της ουρά μία σκούρα ταινία που σχηματίζεται από ρομβοειδείς κηλίδες και στις δύο πλευρές έχει διπλή σειρά μικρών σκούρων κηλίδων. Τρέφεται με σαύρες, σκουλήκια, σαλιγκάρια, βατράχια, ποντίκια, πάντα ζωντανά. Καταπίνει ολόκληρη την τροφή -γι’ αυτό μπορεί να την δεις με μια κοιλιά παράξενα φουσκωμένη- και την χωνεύει σιγά-σιγά, για μακρύ διάστημα. Μοντέρνοι συλλέκτες την ταΐζουν με ένα κατεψυγμένο ποντικό τον μήνα. Τον χειμώνα πέφτει σε νάρκη. Ξυπνά την άνοιξη οπότε αρχίζει η εποχή δραστηριότητας και αναπαραγωγής. Η κυοφορία διαρκεί 8 μήνες. Γεννά αυγά που εκκολάπτονται αμέσως, γι’ αυτό χαρακτηρίζεται ως ωοτόκος. Είδος υπό εξαφάνιση Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει σήμερα είναι από τα τροχοφόρα. Επίσης οι θάνατοι σε αγροτικές περιοχές και σε καλλιέργειες κυρίως αρδευόμενες, γιατί κυνηγά την δροσιά και την υγρασία. Περισσότερο υποφέρει λόγω καταστροφής του φυσικού της περιβάλλοντος, όπως αποψίλωση λόγω καλλιεργειών ή πυρκαγιών. Έως πριν λίγα χρόνια γινόταν συστηματική συλλογή και πώληση ζωντανών ατόμων κυρίως σε φαρμακοβιομηχανίες οι οποίες από το δηλητήριο της παρασκευάζουν αντίδοτα. Τα τελευταία χρόνια όμως, απαγορεύτηκε η συλλογή της και κηρύχτηκε προστατευόμενο είδος. Με το σχέδιο Natura 2000, μια μεγάλη έκταση στην Δυτική Μήλο, στον Χάλακα, έχει αποδοθεί για την προστασία της, σε μια προσπάθεια να περισωθεί.